สวัสดีค่ะวันนี้มีเรื่องเล่าน่ากลัวมาเล่าให้ฟังค่ะเป็นเรื่องเกียวกับแม่น้ำที่น่าขนลุกมากขอเริ่มเล่าเลยนะค่ะ บ้านป้าฉันติดคลอง บรรยากาศดีทีเดียวเลยละ มันก็เลยทำให้เกิดเรื่องมาเล่าให้ฟังแบบนี้แหละฉันกำลังนั่งอยู่ริมริมตลิ่งคนเดียว สายลมพริวไหวเย็นผ่านหน้าฉัน อย่างเย็นสบายยะเยือก ผมปลิวไสว เบา ลอยละลิ่ว กลิ่นของแม่น้ำช่างทำให้ใจฉันรมย์รื่นเสียมาก จวนจะใกล้มืดเต็มทนละ อีกไม่นานฉันก็คงต้องเข้าบ้านไปทานข้าวกับป้า
แสงเงาสุดท้ายสะท้อนลงบนผิวน้ำ กระเพื่อมไหว อยู่ตลอดเวลา ในขณะที่ ฉันกำลังมองคลื่นน้ำเพลินๆ "บุ๋ม" เสียงเหมือนกับปลาขึ้นมาฮุบเหยื่อยบนผิวน้ำ แต่ไม่น่าจะใช่ ฉันคิดในใจ ป่านนี้คงไม่มีแล้วปลา ถ้ามีฉันคงต้องเห็นบ้างละ ยังไม่ทันจะคิดจบ สิ่งที่ทำให้ฉันอึ้ง ไปอีกก็คือ ฉันเห็นเงาบนผิวน้ำจางๆ บางๆ เป็นรูปคล้ายๆกับหน้าคน ลืมตาขึ้นมาจอง หน้าฉัน ฉันตกใจมาก!!! ขนหัวที่ลุกตั้งแต่ท้ายทอยจนทั่วหัวฉันเย็นวาบทั่วตัว ฉันไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อนเลยให้ตายเถอะ
ฉันหลับตาปี๋ ในใจก็คิดว่า ถ้าลืมตาขึ้นมาอีกทีขอให้อย่าเห็นเงานั้นอีกเลย ภาวนา นึกถึงสิ่งศักดิ์สิทธิ์ เมื่อฉันลืมตาขึ้นมา เงานั้นก้อหายไป จากผิวน้ำ โล่งอก แต่สิ่งที่ฉันไม่คาดคิดกว่านั้นก็ทำให้ฉันได้ขนหัวลุึกอีก เสียงที่ไหนไม่รู้มากระซิบที่ข้างๆหูฉันว่า ช่วยด้วย ช่วยฉันด้วย ............
เงานั้นโผล่มาอีกครั้งพร้อมหน้าที่ขาวซีดเห็นเส้นเลือด ดวงตาขาวโพลน ฉันตกใจสุดขีด "กริ๊ดดดดดดด" แล้วฉันก็สลบไป
พอฉันลืมตา่ขึ้นมา..ก็เจอกับป้าฉัน ท่านนั่งมองหน้าฉันอย่างสงสัย "เป็นอะไรไปลูก" เสียงป้าถาม "ป้าค่ะหนูเจออะไรแปลกๆน่ากลัวมากเลยค่ะ" แล้วฉันก็เล่าเห็นการณ์ทั้งหมดให้ป้าฟัง ป้าบอกว่าเมื่อสามสี่ก่อนมี เรือโดยสารคว่ำทั้งลำ ที่ตรงแถวหน้าบ้านป้า นั้นก็หมายถึง ตรงแถวๆ ที่หนูไปนั่ง ขนหนูลุกซูอีกที ป้าบอกว่ามี วัยรุ่นผู้หญิงรุ่นราวคราวเดียวกับหนูเขาว่ายเข้าฟังไม่มันจมน้ำเสียชีวิต ถ้าเป็นแบบนั้นสิ่งที่หนูเห็นก็น่าจะเป็น เธอคนนั้น ป้าบอกว่า ให้หนูไปทำบุญให้เธอ อุทิศส่วนกุศลให้เธอ น่าจะดีขึ้น เรื่องของหนูก็มีเท่านี้แหละคะ อ่อ ป้าเตือนหนูอีกว่าอย่าไปนั่งแถวริมตลิงคนเดียวตอนเย็นๆ นะค่ะเพราะอาจจะเจออะไรแปลกๆก็เป็นได้คะ
0 ความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น